ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Ό,τι συμβαίνει στην ορχήστρα μας, ίσως και παραέξω, ό,τι ΜΑΣ αρέσει και ό,τι όχι, ό,τι ΣΑΣ αρέσει και ό,τι όχι,

για ό,τι ανησυχούμε και για ό,τι χαιρόμαστε, για ό,τι αγαπούμε και για ό,τι απευχόμαστε, ένα παράθυρο ανοιχτό προς τα μέσα και προς τα έξω...

καλώς μας ήρθατε!

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

«Το πιο ιερό από τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι το δικαίωμα στην τέχνη».

Χοσέ Αντόνιο Αμπρέου

Ο «προστάτης άγιος» των μουσικών

Του Νικόλα Ζώη

από την εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 23 Μαρτίου 2012




Πρόσφατα είδε τον διασημότερο μαθητή του, τον Γκουστάβο Ντουνταμέλ, να κρατάει στα χέρια ένα Γκράμι. Ο μαέστρος από τη Βενεζουέλα όμως θα ησυχάσει μόνον όταν όλοι οι μαθητές του πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους. Οπλο του, ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης για παιδιά που αναμετριέται με τη φτώχεια, διδάσκοντας κλασική μουσική



Ελάχιστα (έως καθόλου) γνωστό είναι τι συνέβη σε εκείνο το χαμένο γκαράζ, σε μια πόλη της Βενεζουέλας, όπου σύμφωνα με τον μύθο έντεκα νεαροί μουσικοί μαζεύτηκαν το 1975 για να ακούσουν το όραμα ενός δωδέκατου, λίγο πιο πεπειραμένου συναδέλφου τους για την καταπολέμηση της φτώχειας και της εγκληματικότητας. Σημασία έχει ότι κάπως έτσι ξεκίνησε η ιστορία του El Sistema, του προγράμματος εκπαίδευσης κλασικής μουσικής, που ο Χοσέ Αντόνιο Αμπρέου εμπνεύστηκε ελπίζοντας να βοηθήσει τα παιδιά του Καράκας, του Σαν Κριστομπάλ και των άλλων πόλεων της Βενεζουέλας. Ο στόχος ήταν να μάθουν πώς δουλεύει ένα βιολί ή ένα πιάνο και όχι ένα όπλο, μια σύριγγα ή ό,τι άλλο έβαζαν στο χέρι τους η ανισότητα και το περιθώριο.



Πριν από εκείνη τη συνάντηση ο Αμπρέου είχε αρχίσει να χτίζει μια αξιόλογη καριέρα οικονομολόγου, έχοντας αποφοιτήσει με τον υψηλότερο έπαινο από το Καθολικό Πανεπιστήμιο Αντρές Μπέλο του Καράκας και έχοντας ολοκληρώσει ένα διδακτορικό στα Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια. Ως πανεπιστημιακός καθηγητής ξεχώρισε και τα χρόνια που θα ακολουθούσαν θα του επιφύλασσαν και πολιτικές θέσεις, όπως μέλος του Κογκρέσου της χώρας του, οικονομικός σύμβουλος στο Εθνικό Συμβούλιο Οικονομίας, διευθυντής σχεδιασμού του Κεντρικού Γραφείου Συντονισμού αλλά και πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Πολιτισμού ή, τελικά, υπουργός Πολιτισμού το 1983.

Ομως ο Αμπρέου, γεννημένος στις 7 Μαΐου του 1939 στην πόλη Βαλέρα, ένα εμπορικό και επιχειρηματικό κέντρο της Βορειοδυτικής Βενεζουέλας, προερχόταν από ένα σπίτι που είχε περισσότερες παρτιτούρες και μουσικά όργανα παρά εγχειρίδια οικονομικών και πολιτικής. Οχι ότι οι γονείς του δεν τον είδαν να κρατάει την οικογενειακή μουσική παράδοση ζωντανή. Το μεγαλύτερο από τα έξι παιδιά τους ήταν μόνο ένας μικρός muchacho όταν μπήκε για πρώτη φορά σε ωδείο στην πόλη Μπαρκισιμέτο και σίγουρα θα ένιωσαν αρκετά περήφανοι όταν η ενηλικίωσή του τον βρήκε στη Μουσική Ακαδημία του Καράκας, να σπουδάζει στο πλάι των σημαντικότερων μουσικών της πατρίδας του: πιάνο με τον Μοϊσές Μολέιρο, εκκλησιαστικό όργανο και τσέμπαλο με τον Εβένσιο Καστεγιάνος και σύνθεση με τον Βισέντε Εμίλιο Σόχο. Οι μουσικές ικανότητές του θα αναγνωρίζονταν και με το κρατικό βραβείο συμφωνικής μουσικής το 1967, όμως το κέρδος του από τις παράλληλες σπουδές του σε αριθμούς και νότες πρέπει να ήταν άλλο. Πριν από την «ιδρυτική πράξη» του El Sistema σε εκείνο το γκαράζ, ο Αμπρέου είχε πειστεί, όπως θα δήλωνε αργότερα, ότι «όποιος γεννά μουσική ομορφιά, παίζοντας ένα όργανο, αντιλαμβάνεται εσωτερικά το πόσο ουσιαστική είναι η αρμονία των ανθρώπων».



Αν θέλουμε να μιλήσουμε με αριθμούς, η υλοποίηση της ιδέας του περί αρμονίας έχει ανοίξει τον δρόμο από τις φτωχογειτονιές της Βενεζουέλας μέχρι τα 280 κέντρα ή τις περίπου 500 ορχήστρες και τα άλλα μουσικά σύνολα του El Sistema, για περισσότερα από 300.000 παιδιά. Οσο δε κάποιοι σκεπτικιστές κάνουν λόγο για ένα εκπαιδευτικό σύστημα στημένο στα οργανωτικά πρότυπα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ο 73χρονος Αμπρέου (που δεν αρνείται τη βαθιά αφοσίωσή του στον Καθολικισμό), παραμένει ανύπαντρος, ζει, όπως λέγεται σχεδόν ασκητικά, και αφιερώνει όλες τις δυνάμεις του στο πρόγραμμα. Περιοδεύει ανά τον κόσμο ελαφρά κυρτωμένος λόγω ηλικίας, κάτω από ένα αγαπημένο γκρι παλτό, επισκέπτεται παρόμοιες πρωτοβουλίες και παραλαμβάνει αναρίθμητα βραβεία, είτε από την UNESCO, είτε από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, είτε από τη Βασιλική Μουσική Ακαδημία της Σουηδίας.




Πρόσφατα, λες και όλα αυτά δεν ήταν αρκετά, ο Γκουστάβο Ντουνταμέλ, ο δημοφιλής μαέστρος που ξεκίνησε σαν προτεζέ του Αμπρέου και εξελίχθηκε σε μουσικό διευθυντή της Φιλαρμονικής του Λος Αντζελες, κατέκτησε το βραβείο Γκράμι καλύτερης ορχηστρικής εκτέλεσης για την τελευταία ηχογράφηση της ορχήστρας του με την Deutsche Grammophon. Το ίδιο το παράδειγμα του El Sistema, που έχει ήδη παραρτήματα σε Ηνωμένες Πολιτείες και Μεγάλη Βρετανία, έδωσε έμπνευση για μια παρόμοια πρωτοβουλία στην Κολομβία. Και όμως, την ίδια στιγμή, δεν είναι λίγοι εκείνοι που «...σφίγγουν καχύποπτα τα χείλη τους, βλέποντας την ικανότητα...» για την ικανότητα του Αμπρέου να συνεργάζεται άψογα με όλες τις περασμένες κυβερνήσεις της Βενεζουέλας και σήμερα να επιδοτείται γενναιόδωρα από τον Ούγκο Τσάβες. Ο Αμπρέου φυσικά, όσο αυξάνεται η παγκόσμια επιρροή του Εθνικού Δικτύου Παιδικών και Νεανικών Ορχηστρών - το επίσημο όνομα του El Sistema - και όσο οι πιστοί μαθητές του μεταμορφώνονται σε διευθυντές και μαέστρους που διαπρέπουν πολύ μακριά από τα σύνορα της Βενεζουέλας, δεν κάνει τον κόπο να απαντήσει σε όλα αυτά. Αν το έκανε, πάντως, μπορεί και να χρησιμοποιούσε τον αγαπημένο του αφορισμό:
«Το πιο ιερό από τα ανθρώπινα δικαιώματα», δηλώνει ο βενεζουελάνος μαέστρος με κάθε ευκαιρία, «είναι το δικαίωμα στην τέχνη».

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2012

Η ΑΛΙΝΑ ΠΟΓΚΟΣΤΚΙΝΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΑ

Αλίνα Πογκόστκινα!
Την ξέρετε;
Πρώτο βραβείο του μεγάλου διεθνούς διαγωνισμού βιολιού Σιμπέλιους το 2005!


Νέα, όμορφη, ταλαντούχα, αλωνίζει τον κόσμο και την Παρασκευή 23 Μαρτίου θα συμπράξει με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών!

Γεννήθηκε το 1983 στην Αγία Πετρούπολη, αλλά σε ηλικία μόλις 9 ετών βρέθηκε στην Γερμανία με την οικογένειά της. Αποφοίτησε από την ακαδημία του Βερολίνου Hans Eisler, σάρωσε τα βραβεία σε όποιον διαγωνισμό κι αν συμμετείχε και μέχρι σήμερα στην καριέρα της έχει παίξει με τις σημαντικότερες ορχήστρες και τους σπουδαιότερους μαέστρους..
Απολαύστε την εδώ στο δεύτερο κοντσέρτο του Προκόφιεφ, αν και μαζί μας θα παίξει το πρώτο κοντσέρτο για βιολί του συνθέτη έργο 19 σε ρε μείζ.




Μαζί της ένα μεγάλο όνομα από το Καζακστάν ο επίσης βραβευμένος μαέστρος
Άλαν Μπουριμπάγιεφ!



Ο Μπουριμπάγιεφ ξεκίνησε από την ορχήστρα της Αστάνα στο Καζακστάν, πέρασε από το Μαϊνινγκεν ώς αρχιμουσικός, την ορχήστρα του Norrköping, την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Ιρλανδίας και σήμερα είναι επικεφαλής αρχιμουσικός στην ορχήστρα Het Brabants στην Ολλανδία. Ταυτόχρονα έχει συμπράξει με τις μεγαλύτερες ορχήστρες ανά τον κόσμο.

Το πρόγραμμα ενδιαφέρον, μας παρασύρει

στη "Δίνη της Νοσταλγίας"

εντασσόμενο στον κύκλο του Ρωσικού Τριπτύχου

Ιταλικό καπρίτσιο έργο 45 του Πιότρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι

εδώ από την BBC Symphony Orchestra, με τον Jiří Bělohlávek


1ο κοντσέρτο για βιολί έργο 19 του Σεργκέι Προκόφιεφ

ακούστε εδώ το σκέρτσο από τον Ντάβιντ Όιστραχ


και Συμφωνικοί χοροί έργο 45 του Σεργκέι Ραχμάνινοφ

εδώ ο πρώτος χορός με τον Βλαντιμίρ Ασκενάζυ και την Κοντσέρτγκεμπάου


Της συναυλίας, όπως πάντα, θα προηγηθεί δωρεάν  εισαγωγική ομιλία στις 19:45 για τους κατόχους εισιτηρίων

Καλή σας ακρόαση!

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

ΠΑΡΙΣΙΝΕΣ ΕΚΛΑΜΨΕΙΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16 ΜΑΡΤΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΒΡΑΔΙΑ ΓΑΛΛΙΚΗΣ





ΣΥΜΦΩΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ





«Απόψε γυρίζουμε στο μαγικό Παρίσι του τέλους του 19ου αιώνα.

Στο Παρίσι των καταραμένων ποιητών, στο Παρίσι των μεγάλων ζωγράφων,

στο Παρίσι των τόσο διαφορετικών συνθετών»





ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΤΗΣΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ Κ.Ο.Α. ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΤΙΤΟΥ ΓΟΥΒΕΛΗ:

Η γαλλική μουσική είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την πρωτοτυπία και την αχαλίνωτη φαντασία. Απόψε γυρίζουμε στο μαγικό Παρίσι του τέλους του 19ου αιώνα. Στο Παρίσι των καταραμένων ποιητών (Ρεμπώ Βερλαίν, Μαλαρμέ, στο Παρίσι των μεγάλων ζωγράφων (Σεζάν, Μονέ Ρενουάρ), στο Παρίσι των τόσο διαφορετικών συνθετών
・Eκεί συναντούμε τον ώριμο Σεζάρ Φρανκ,
τον ανέμελο λάτρη του μουσικού παρελθόντος Καμίγ Σαιν–Σανς
και τον νεαρό πρωτοπόρο Μωρίς Ραβέλ.

Τα έργα της συναυλίας που γράφτηκαν σε διάστημα μόλις δεκαπέντε ετών (1885–899), συνιστούν
ένα πανόραμα της μουσικής δημιουργίας στηνΓαλλία της εποχής

Ο διεθνούς φήμης πιανίστας Γιώργος–Εμμανουήλ Λαζαρίδης ερμηνεύει τις γλαφυρές Συμφωνικές Παραλλαγές του Φρανκ και την πυροτεχνηματική Φαντασία ・・Άφρικα・・ του Σαιν–Σανς

που απηχεί τον αποικιακό・・αγώνα ταχύτητας・

για την εκμετάλλευση αφρικανικών εδαφών.





Ο διακεκριμένος αρχιμουσικός ΝίκοςΤσούχλος διευθύνει την ονειρική και αριστοκρατική
Παβάνα του Ραβέλ
και την Συμφωνία του Φρανκ, έργο μεγαλόπνοο και βαθυστόχαστο,

μία από τις υψηλότερες κορυφές του κινήματος του ρομαντισμού





ΠAPΑΣΚΕΥΗ 16 ΜΑΡΤΙΟΥ

20:30





ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

ΑΘΗΝΩΝ

Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης

ΜΩΡΙΣ ΡΑΒΕΛ

Παβάνα για μια νεκρή ινφάντα

ΣΕΖΑΡ ΦΡΑΝΚ

Συμφωνικές Παραλλαγές για πιάνο και ορχήστρα

ΚΑΜΙΓ ΣΑΙΝ–ΣΑΝΣ

・・Άφρικα・・

Φαντασία για πιάνο και ορχήστρα, έργο 89

ΣΕΖΑΡ ΦΡΑΝΚ

Συμφωνία σε ρε ελάσσονα





ΣΟΛΙΣΤ

Γιώργος–Εμμανουήλ Λαζαρίδης πιάνο





ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ

Νίκος Τσούχλος






19:45 ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΧΟΥΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τρίτη, 6 Μαρτίου 2012

"ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ ΕΝΟΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ" ΜΕ "ΜΟΤΣΑΡΤ ΣΥΝ ΕΝΑ", ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ, ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ, ΜΕ ΤΗΝ Κ.Ο.Α.

H Νύχτα του ανείπωτου Έρωτα ξετυλίχτηκε την Παρασκευή που μας πέρασε στη σκηνή του Μεγάρου ΜουΣΙκής Αθηνών...
Διάσημα ζευγάρια εραστών δραπέτευσαν από τις σελίδες της ιστορίας και κρύφτηκαν στα αναλόγια των μουσικών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών λαχταρώντας να ξαναζήσουν τον έρωτα τους!

Ρωμαίος και Ιουλιέτα
Πελλέας και Μελισσάνθη
Τριστάνος και Ιζόλδη

Μπερλιόζ ο ακράιος
Φορέ ο λυρικός
Βάγκνερ ο δραματικός

Μια συναυλία χωρίς σολίστα, με αρχιμουσικό τον Βασίλη Χριστόπουλα, γεμάτη μουσικές εξάρσεις και συγκινήσεις και ένα κινητό να χτυπά διαολεμένα και ασταμάτητα την ώρα που ο Ρωμαίος ξεψυχά, καταφέρνοντας να εκνευρίσει και να αποσυντονίσει τους πάντες μέσα στην αίθουσα συναυλιών ¨ΧρήστοςΛαμπράκης" του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών .
................................................................................................................

Ας είναι!
Υμνήσαμε τον Έρωτα έστω και με τη συνοδεία κινητών
Όμως τώρα αφήνουμε την Παρασκευή των Ερώτων πίσω μας

και προχωρούμε στην Συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών

την  Πέμπτη 8 Μαρτίου
πάλι στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
στην αίθουσα συναυλιών Χρήστος Λαμπράκης
και ώρα 20:30
(19:45 εισαγωγική ομιλία)

στους "Απόηχους ενός Ταξιδιού"
με "Μότσαρτ συν Ενα"
Ενα ταξίδι που από την πληθωρική Ευρώπη του Μότσαρτ μας μεταφέρει  στην Αμερική του μiνιμαλιστή Τζον Ανταμς




Από την  Lollapalooza του Ανταμς, που γράφτηκε για τα τεσσαρακοστά γενέθλια του μεγάλου μαέστρου Sir Simon Rattle 



 στην Σερενάτα του ταχυδρομικού κόρνου του Μότσαρτ που γράφτηκε για να εκτελεστεί στην τελετή λήξης της πανεπιστημιακής χρονιάς το 1779,



Κατά την διάρκεια ενός πραγματικού ταξιδιού του Μότσαρτ μεταξύ 1777 και 1779 στα μεγάλα μουσικά κέντρα της Ευρώπης γράφτηκε το κοντσέρτο για άρπα και φλάουτο,
που θα ακούσουμε από τα μαγικά χέρια της αρπίστριας Μαρίας Μπιλντέα και της φλαουτίστριας Μαριλένας Δωρή!



Πριν όμως από όλα, θα χαθούμε σε ένα φαντασιακό ταξίδι στην παρτιτούρα της 32ης συμφωνίας του Μότσαρτ, έργο που γράφτηκε επίσης το 1779 με την επιστροφή του συνθέτη από το υπέροχο ταξίδι του



Καπετάνιος  στο ταξίδι  ο αρχιμουσικός Γιώργος Πέτρου
Όχημα η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών

Καλή σας διασκέδαση!